بسم الله الرحمن الرحیم
در زمان پیامبر (ص) و امامان (ع)، مردم مسایل دینی و احکام شرعی خود را از معصومین (ع)، یا افرادی که آن ها مسخص می کردند، فرا می گرفتند، ولی با شروع عصر غیبتامام زمان (ع) مردم نمی توانستند به صورت مستقیم احکام الهی را از معصوم (ع) دریافت کرده و به آن عمل کنند، در نتیجه برای فهم دین و فرا گرفتن احکام دینی سراغ عالمان دین شناس می روند.

مجتهد و فقیه

شخصی که با بهره گیری از علوم و دانش های لازمه به حدی رسیده که می تواند وظایف و تکالیف دینی را از آن منابع استخراج نماید، «مجتهد» و «فقیه» نامیده می شود.

منابع و مدارک فقه

بخشی از برنامه های اسلام که وظیفه انسان را در میان عمل مشخص می کند و شیوه درست کاری را می آموزد، احکام یا ((فقه)) نام دارد.
دو منبع اصلی و اساسی احکام و مسایل فقهی عبارت از:
۱- کتاب خدا (قرآن)
۲- سنت معصومین(ع); یعنی، گفتار و کردار و امضا و تآیید آنان.